Miyazaki’nin sinemasında ruhlar, cadılar, uçan makineler, yürüyen şatolar, tanrılar ve başka dünyalar vardır. Buna rağmen bütün bu olağanüstülüğün merkezinde son derece tanıdık meseleler bulunur: büyümek, korkmak, çalışmak, kaybetmek, bir yere ait olmak, yalnız kalmak, sorumluluk almak ve değişen dünyanın içerisinde kendine bir yer bulmaya çalışmak.(...)